Uczestnik zabawy w korporację (czyli Korporuh) to osoba, której głównym celem jest zarabianie pieniędzy. Nawet jak się do tego nie przyznajemy lub nieuświadamiamy (problem!) to i tak na koniec dnia chodzi o to żeby zarabiać kasę i zaspokajać życiowe potrzeby. Kiedyś było kilku filozofów, mniej lub bardziej ogarniętych, którzy wskazywali w swoich wywodach, że żyjemy po to żeby móc pracować lub też, że praca uszlachetnia i inne takie tam.

Temat dotyczy jednak prostego wyboru: pracujesz po to żeby żyć lub żyjesz to żeby pracować. Odpowiedź wydaje się oczywista: chodzimy do pracy żeby mieć kasę na dobre życie. Jednakże jak można popatrzeć po korpo korytarzach po go. 19.00  – nadal gwar i ruch. W wielu korporacjach nawet później. Czyżby więc byli również tacy, którzy jednak myślą inaczej? No bo skoro od rana do nocy wiosłują dla dobra biznesu to raczej nie mają wiele czasu żeby żyć … Trudno w sumie nazwać życiem siłownię o 7.00 po to żeby się nie spóźnić się do roboty lub szybkie późnowieczorne zakupy w żabce lub całodobowym hiperze bo to jedyne co jest jeszcze otwarte po opuszczeniu biura. Dla tych sparowanych, pozostaje jeszcze spotkanie z partnerką/partnerem późną nocą, chwila czułości i już wstajemy do nowego dnia pracy. Filozofom się nie śniło …

A więc czy Ci odsiadkowicze mają inną filozofię życia i myślą inaczej? Nie. Więc co tak zmusza korporuha do długich godzin biurowych? Jest kilka powodów: pieniądze, kasa, kapusta, mamona. Jak je mamy to jest dobrze, ale paraliżuje strach przed ich utratą (więc stąd odsiadywanie długich godzin w korpo …). A przecież i tak jak projekty nie wyjdą lub jak pokaże się jakieś negatywne wahnięcie koniunktury to i tak będą zwolnienia. Więc lepiej znaleźć w sobie trochę zdrowego rozsądku i trochę pożyć zanim będzie too late. A jak już będzie słabo (bo każdy korporuh wcześniej czy później straci robotę) – zawsze można i trzeba znaleźć sobie małą przyjemność w życiu – chociażby PLATONKA.

Pieniądze to nie wszystko (a obrazek filmowy poniżej nie jest taki całkiem zabawny):

www.ted.com a więc jak to określają autorzy: ideas worth spreading

Nowy (przynajmniej dla mnie), ciekawy site dedykowany tematom, sprawom, ideom, którymi warto podzielić się z innymi. Format video, gdzie ludzie znani (jak Steve Jobs) jak również w ogóle nieznani, ale ciekawi opowiadają o swoich pasjach, przygodach lub pomysłach. Część z nich to geniusze, część to filozofowie życiowi, część to freaki. Jednak w całościowym rozrachunku – warto posłuchać o rzeczach, które pozwolą się oderwać, a nawet mogą zainspirować do nowego …

Polecem.

Tak się złożyło, że mój wczorajszy biurowy happy meal skupił się na surowej rybie z ryżem zwanymi łącznie, potocznie sushi. Wydarzenie to było dosyć istotne z punktu widzenia moich zwyczajów żywieniowych gdyż po raz pierwszy w pracy zamówiłem sushi w plastiku. Dotychczas uważałem to za profanację tego jakże ważnego posiłku. Jednak po wczorajszym doświadczeniu zmieniłem zdanie. Próba zakończyła się pełnym sukcesem. Rybsko było naprawdę nieźle zrobione. Co prawda konsumpcja w otoczeniu sterty kwitów biurowych, klawiatury i kalendarza nie należy do zjawisk nazbyt wysublimowanych jednakże funkcja odżywcza w połączeniu z dobrym smakiem dostarczyły mi wystarczająco dużo satysfakcji.

Idąc dalej, otworzyły mi się oczy na oczywisty fakt, że dotychczas w ogóle nie poświęcaliśmy miejsca na korporuhu temu jakże ważnemu tematowi – żywieniu korpoluda w miejscu pracy tudzież w czasie pracy (bo przecież dobrze wyjść czasami na powietrze).

A przecież wiedza o tym co warto zjeść, a do czego nie warto się nawet zbliżać jest wręcz bezcenna. Na pewno za chwilę to nadrobimy. Na początek tego wątku dzisiaj moja subiektywna lista suszarni warszawskich gdzie można zjeść przyzwoity lunch (w kolejności zupełnie przypadkowej).

Proszę o sugestie jak ktoś zna inny dobry adres.

Ja jadłem i było dobrze między innymi w takich miejscach:

Kobe – Puławska (http://www.kobesushi.pl)

Akashia w zagłębiu korporacyjnym Domaniewska – Suwak 3 (http://www.akashia.pl/nasze_restauracje/restauracja_ul_suwak)

Akashia na Jana Pawła dla korporuhów z centrum (http://www.akashia.pl/nasze_restauracje/restauracja_ul_jana_pawla_ii_61)

Sakana Sushi Bar na Moliera 4 – dla korporuhów (chyba głównie finansowych) z okolic Starego Miasta
(w bliskim sąsiedztwie słynnego Pędzącego Królika) – adresu www nie znalazłem

Zen Jazz Bistro – suszarnia i nie tylko na Jasnej (http://www.sushizen.pl)

… a więc Bon Apetit jak to mówią Anglicy :-)

Z czasem jednak przyszło zmęczenie materiału i bolid służbowy stał się męczący choć nadal równie tani. Może wiąże się to z tym, że nie mam obecnie żadnej elastyczności w wyborze pojazdu bo polityka samochodowa po kryzysie jest dramatycznie usztywniona.

Na szczęście jednak są jeszcze pracodawcy którzy podchodzą lepiej do tego tematu. Są tacy, którzy dają szeroki wybór bolidów oczywiście  w określonej cenie – odpowiedniej do levelu korporacyjnego. Elastyczność zawsze lepsza od braku wyboru. Są też pracodawcy, którzy mówią: co miesiąc dostaniesz od nas kasę na furę więc kup sobie co chcesz. My będziemy refundować określoną kwotę peelenów. I dzisiaj właśnie takiegp pracodawcy będę szukał.

Zapragniemy pójść na siłownię, zacząć biegać, jeździć na rowerze, pójść na basen etc. Czyli jak co roku pomyślimy o wakacjach i wychodowanej przez wyjątkowo długą w tym roku zimę tzw. oponie. Jak zwykle też będzie to słomiany zapał, gdy po tygodniu zauważymy, że opona nadal jest tam gdzie była.
Zaczniemy na poważnie planować wakacje. Czas najwyższy, chyba, że liczymy na last minute.

No i chyba najważniejsze – przestaniemy kląć na okrutną zimę i zaczniemy się częściej uśmiechać. Miłej wiosny.

Do dzisiaj zebraliśmy 51 głosów w tej arcyważnej kwestii. I cóż się okazało. Okazało się, że 71% korporuhów nie myje zębów w pracy, ale oznacza to również, że 29% korporuhów myje zęby w pracy.

Dla mnie, 29% myjących zęby w biurze, to bardzo wysoka liczba. Nie pamiętam tak zbiorowych ruchów tego rodzaju od czasów przymusowych fluoryzacji w czasach podstawówki. Nie pamiętam również żadnych spektakularnych projektów nawołujących do bardziej rygorystycznej higieny jamy ustnej, która mogłaby spowodować tak znaczące odsetkowo ruchy w kierunku czystych zębów (o pardon, pamiętam jak na rynek weszły szczoteczki do zębów i języka – wtedy faktycznie poczułem, że także i mój język jest skażony. Szybko jednak o tym zapomniałem – również szybko jak korporacje szczotkowe przestały reklamować te wynalazki w TV).

Co wynika z cyfry 29%? Czyżby faktem było stopniowe przenoszenie życia korporuha do ofisu? Ja nie mam wątpliwości, że tak jest. No bo przecież raczej niemożliwe jest aby taki wynik wykręcili zindoktrynowani pracownicy Proctera czy Colgate czy też innych, podobnych struktur szczotkowo-pastowych.

W wielu korporacjach Casual Friday stał się niemal obowiązkiem. Przyznać jednak trzeba, że jak na codzień sztywny finansista założy nagle w piątek bluzę z kapturem to niestety wygląda jak UFO.

Fast Tube by Casper

Po małym wywiadzie w moim korpo i wśród znajomych stworzyłem mały ranking miast, które Warszawa najbardziej drenuje ze światłych umysłów (niektóre regiony Polski pomijam jako niebiorące udziału w rankingu ze względu na brak reprezentantów):

- Lublin
- Kraków
te dwa miasta to zdecydowani liderzy rankingu.

Dalej idą:

- Białystok
- Łódź
- Katowice

Zaskakująco słabo reprezentowane są:

- Poznań
- Wrocław
- Trójmiasto

Najłatwiejszy do wyciągnięcia wniosek jest taki, że przyjeżdżają osoby, które mają najbliżej. Wyjątkiem są Kraków i Katowice (stamtąd z kolei szybko pociągiem). Ciekawe jak taki ranking wyglądałby np. dla Krakowa.

Ciekawe kiedy podobne sytuacji zaczną być nagrywane w pracy, bo że mają miejsce żaden doświadczony korporuh nie ma chyba wątpliwości.

1. Nie bywamy w domu zbyt często,

2. Nie gotujemy w domu bo w nim nie bywamy zbyt często

3. Myjemy zęby w pracy bo nie bywamy w domu zbyt często i jadamy w pracy.

Nasze życie przeniosło się do korporacji i za nim poszła nasza pasta i szczoteczka do zębów. Zaobserwowałem, że sporo korporuhów obydwu płci zaczęło myć zęby w pracy. Temat ten jest może relatywnie mało istotny aczkolwiek ciekawy.

Ciekawe jak wielu korporuhów myje zęby w pracy i trzyma tam szczoteczkę i pastę do zębów?
Jeszcze dzisiaj postawimy sondę z tym pytaniem.